Als je keuzes maakt in je leven, ga je dan ergens voor weg of ga je ergens naartoe? Probeer je een probleem op te lossen of ben je bezig met waar jij zin in hebt, waar jij blij van wordt?
Het komt nog wel eens voor dat mensen een keuze maken om een oplossing te vinden voor een probleem. Ze kiezen bijvoorbeeld om iets te gaan doen om een bijdrage te leveren aan vrede in de wereld. Dat is een mooi doel en er zullen weinigen zijn die daartegen zijn. In eerste instantie denk je: die gaat niet ergens van weg, maar die gaat ergens naar toe. Namelijk: naar de vrede. Of gaat de persoon weg van de vijandigheid?
Het is interssant om te gaan kijken naar de achterliggende drijfveer.
Is deze persoon bezig met de oplossing voor een probleem of is de persoon gedreven vanuit de mogelijkheid in hem of haarzelf?
Wanneer het de oplossing van een probleem is kan het zijn dat iemand vroeger in een vijandige omgeving opgegroeid is en zichzelf ooit voorgenomen heeft om daar een oplossing voor te zoeken. Hij of zij heeft het zo rot ervaren in die omgeving dat hij besloot dit soort rottigheid uit de wereld te helpen. De kans is zeer wel aanwezig dat de persoon het op enig moment opgeeft, of zeer vermoeid raakt, of boos, teleurgesteld in de wereld wordt.
Wanneer de persoon kiest om een bijdrage aan de wereldvrede te leveren vanuit overvloed, omdat het zijn of haar 'ding' is (om het populair te zeggen), dan treffen mensen iemand aan die vrede uitstraalt. Ken je dat soort mensen? Iemand die helemaal IS waar hij of zij voor staat? Die kiest voor wat in hem of haar leeft. Mensen die leven wat ze zeggen, zijn wat ze leven, authentiek en volledig. In mijn beeld zijn Gandhi en moeder Theresa beroemde voorbeelden hiervan.
Ben je een zwartkijker dan is het altijd mogelijk om op zoek te gaan naar hetgeen iemand op wil lossen. Er is altijd wel een bron te vinden waarbij je kunt zeggen: kijk, hier ging het mis bij deze persoon en daarom is hij of zij nog steeds bezig om die pijn op te lossen buiten zichzelf.
Zelf ben ik nogal een doener en daarin driftig op zoek naar wat nou echt 'mijn ding' is. Gisteren las ik een quote van Martin Buber:
Ieder draagt iets kostbaars in zich dat in geen ander te vinden is. Dat te vinden is zijn weg.
Die zin ontroert me diep. Ik geloof dat mijn drijfveer als coach en consultant daar zit: dat kostbare in mensen helpen ont-dekken. Is dat een oplossing of is dat de mogelijkheid in mij? Een beetje van beide en als ik heel eerlijk ben geloof ik dat ik nog meer aan het oplossen ben dan dat ik echt bij mijn eigen kostbaarheid 'thuisgekomen' ben. Intussen heb ik een grote kwaliteit in me om te voelen en te ervaren of mensen die ik begeleid hun 'ding' doen of 'hun ding' aan het zoeken zijn. Wat zou het geweldig zijn wanneer al die kostbaarheden aan het licht komen..............
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten